contenteditable="true">
Komisja Europejska > Strona główna > Bazy danych > SAMANCTA

Nawigacja


SAMANCTA >

Inne języki >  
SAM-103

Artykuły spożywcze, proszkowane
Pobór próbek

Towary
Definicja Przetworzone artykuły spożywcze składające się z cząstek stałych, takie jak odtłuszczone mleko w proszku, mleko w proszku, mąka lub cukier puder. Substancja składająca się ze zmielonych, sproszkowanych lub w inny sposób bardzo rozdrobnionych cząstek stałych.

W celu zapoznania się z informacjami na temat serów proszkowanych zob. karty „Sery”.

Artykuły spożywcze, proszkowane
Zalecana minimalna wielkość każdej pobieranej próbki Wielkość próbki jest uzależniona od rodzaju sproszkowanej substancji. Należy zapoznać się z treścią odpowiedniej karty sporządzonej dla danego produktu.
  • Odtłuszczone mleko w proszku: 2 kg
  • Pozostałe sproszkowane substancje: 0,5 kg
Mające zastosowanie normy (normy ISO oraz normy UE) oraz właściwe prawodawstwo
  • EN ISO 707:2008 Mleko i produkty mleczne — Wytyczne do pobierania próbek.

Należy także zapoznać się z treścią odpowiednich przepisów i wytycznych krajowych w zakresie pobierania próbek.


Wymagane wyposażenie
Zalecane narzędzie do pobierania próbek w zależności od stosowanej metody
  • Próbnik komorowy do przekłuwania (S01-01).
  • Próbnik strefowy (S02-01).
  • Szufelka do pobierania próbek (S03-01).
  • Szpatułka ze stali nierdzewnej.
Pojemniki, z jakich należy korzystać przy pobieraniu próbek Pojemniki muszą być wykonane z materiału odpowiedniego do konserwacji żywności, a ich pojemność powinna wynosić co najmniej 2 kg.
  • Torby z tworzywa sztucznego, o różnych rozmiarach, z nadrukowaną wcześniej etykietą lub bez takiej etykiety (P00).
  • Butelki z tworzyw sztucznych, o różnych rozmiarach (P02, P03, P04)
Wyposażenie do dzielenia próbek:
  • urządzenie do dzielenia na ćwiartki/rozdzielacz krzyżowy (metoda ćwiartkowania).
Środki bezpieczeństwa i ocena ryzyka Należy zapoznać się z treścią odpowiednich przepisów i wytycznych krajowych w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.

  • Należy upewnić się, że funkcjonariusze noszą odpowiednie indywidualne środki ochrony dróg oddechowych, ponieważ narażenie na obecność pyłu w powietrzu może wywołać astmę, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie błon śluzowych nosa oraz zapalenie spojówki, przy czym wszystkie te schorzenia mogą przybrać postać przewlekłą.
  • Funkcjonariusze powinni pełnić obowiązki na zasadzie rotacji, utrzymując narażenie na oddziaływanie pyłu na najniższym możliwym poziomie. Zarządzający muszą prowadzić odpowiedni rejestr, aby móc wykazać, jak długo dany funkcjonariusz przebywał w określonym miejscu.
  • Produkty pochodzenia roślinnego mogą mieć postać pylistą lub być zanieczyszczone czynnikami stwarzającymi zagrożenie dla zdrowia człowieka: należy nosić właściwą odzież zatwierdzoną do użytku zgodnie z odpowiednimi przepisami w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym: rękawice; osłonę na twarz lub indywidualne środki ochrony dróg oddechowych; specjalne okulary lub gogle; hełm ochronny; oraz obuwie robocze.
  • W miarę możliwości przed rozpoczęciem rozładunku/pobierania próbek należy przeprowadzić wstępne oględziny ładunku pod kątem występowania oznak świadczących o obecności owadów lub szkodników bądź śladów grzybów lub pleśni. W razie konieczności należy powziąć dodatkowe środki zapobiegawcze, aby nie dopuścić do niezamierzonego wdychania pyłu lub zarodników.
  • W powietrzu mogą unosić się duże ilości zawieszonych cząstek pyłu, a przenoszenie sproszkowanych substancji lub ich składowanie w znacznych ilościach często prowadzi do tworzenia elektryczności statycznej. Może to doprowadzić do powstania zagrożenia pożarowego lub wytworzenia mieszaniny wybuchowej. Wykorzystywany sprzęt musi być iskrobezpieczny, a funkcjonariusze powinni podejmować środki zapobiegające powstawaniu iskier lub innych źródeł zapłonu. Przed podjęciem jakichkolwiek działań związanych z pobieraniem próbek funkcjonariusz powinien dotknąć konstrukcji zbiornika co najmniej jeden metr od któregokolwiek punktu pobierania próbki, aby upewnić się, że wszelki nagromadzony w jego ciele ładunek elektrostatyczny uległ wyładowaniu do ziemi.
  • Nie należy pobierać próbek z konstrukcji przeznaczonych do składowania w trakcie ich napełniania lub opróżniania, chyba że sprzęt do rozładowywania wyposażony jest w specjalny bezpieczny punkt pobierania próbek: należy odczekać co najmniej pół godziny po zakończeniu rozładunku, aby upewnić się, że ładunek elektrostatyczny uległ całkowitemu rozproszeniu.

Plan pobierania próbek
Rodzaj przesyłki Opis
Przewożona luzem w wagonach kolejowych, masowo, w zbiornikach lub kontenerach Jedna próbka zbiorcza: składająca się z próbek pierwotnych pobieranych w regularnych odstępach czasu w miarę rozładowywania przesyłki lub z próbek pobranych w co najmniej pięciu standardowych punktach (jedna próbka pobrana ze środkowej części przesyłki oraz cztery próbki pobrane w połowie odległości między środkową częścią przesyłki a jej wierzchołkami na różnej wysokości).
Torby, baryłki Jedna próbka zbiorcza: pobrana w drodze doboru losowego z różnych części przesyłki, w co najmniej trzech standardowych punktach (jedna w środkowej, jedna w górnej i jedna w dolnej części przesyłki).

Szczegółowe informacje
Procedura pobierania próbek
  • W przypadku gdy produkt jest przewożony luzem, ładunek należy traktować jako jednolitą całość – w takiej sytuacji próbki należy pobrać ze wszystkich części ładunku.
  • Reprezentatywne pobieranie próbek: próbka powinna być reprezentatywna dla całej przesyłki. Pobieranie próbek pierwotnych musi obejmować różne części partii lub też powinno być przeprowadzane przez cały okres trwania rozładunku. Zaleca się, aby minimalna wielkość każdej próbki pierwotnej wynosiła 1 kg. Aby uzyskać próbkę zbiorczą, należy dokładnie wymieszać próbki pierwotne. Należy upewnić się, że proces pobierania próbek nie wywarł wpływu na produkt, którego próbki pobrano. Pobieranie próbek może być utrudnione w przypadku uformowania się kryształów sacharozy (mleko w proszku); w takim przypadku próbki należy pobrać natychmiast po zakończeniu mieszania. Jeżeli produkt nie jest jednolity, należy odnotować ten fakt w formularzu pobrania próbek.
  • Pobieranie próbek: przed przystąpieniem do pobierania próbek należy upewnić się, że wykorzystywany sprzęt jest całkowicie suchy. W zależności od sposobu przewożenia lub rozładunku substancji w proszku stosuje się różne metody pobierania próbek.
  • Luzem:
    • sondy poziome: sondy należy wprowadzić do ładunku z otworem skierowanym w kierunku jego dołu, następnie obrócić je o 180º i powoli wyciągnąć sposób celu uzyskania jednolitych próbek z całego przekroju ładunku. W przypadku każdej partii należy pobierać próbki na trzech wysokościach (górna, środkowa i dolna część) oraz w różnych punktach, aby zagwarantować reprezentatywność próbki zbiorczej;
    • sondy pionowe: sondy pionowe należy wprowadzać do ładunku z zamkniętą(-ymi) komorą(-ami) do pobierania próbek. Po wprowadzeniu sondy na odpowiednią głębokość należy otworzyć komory i przekręcić sondę tak, aby zapewnić ich wypełnienie. Następnie należy zamknąć komory i wyciągnąć sondę. W przypadku każdej partii próbki należy pobierać w różnych punktach na powierzchni i na różnych głębokościach, aby zapewnić reprezentatywność próbki zbiorczej.
  • Torby:
    • przesyłkę należy traktować jako jednolitą całość. W przypadku każdej serii próbkę należy pobierać na trzech różnych wysokościach (góra, środek i dół przesyłki). Próbki pierwotne, pobierane zawsze w drodze doboru losowego (przy każdym wprowadzeniu sondy do torby), powinny obejmować co najmniej 10 % towarów. Sondę należy wprowadzać, poczynając od górnej części torby i stopniowo przesuwać ją w dół, następnie przechylić ją w celu napełnienia i utrzymywać ją w tej pozycji, aby umożliwić przesypanie produktu do pojemnika, w którym ma być przechowywana całkowita wielkość próbki. Próbka zbiorcza powinna obejmować wszystkie pobrane próbki.
  • Podział próbki: wielkość próbki zbiorczej może przekraczać 100 kg. Dlatego też w celu uzyskania próbek końcowych należy ją zmniejszyć. Dodatkowe informacje w tym zakresie można uzyskać w sekcji poświęconej systemowi podziału próbek.
  • Pakowanie próbek: próbki końcowe powinny być próbkami o masieć co najmniej 2 kg i powinny zostać uszczelnione, aby zapobiec utracie wilgoci. Należy je chronić przed bezpośrednim światłem słonecznym.
  • W celu uzyskania dodatkowych informacji należy zapoznać się z treścią norm ISO oraz obowiązujących rozporządzeń WE.
Formularz pobrania próbek
  • Należy wypełnić formularz pobrania próbek. Jedną kopię formularza należy dołączyć do próbek, natomiast drugą należy zachować do celów archiwizacyjnych.
Transport
  • Próbki powinny być przechowywane w temperaturze otoczenia w suchym i dobrze wentylowanym miejscu. Należy je chronić przed światłem i zapachem, aby zapobiec ich zanieczyszczeniu, rozwojowi mikroorganizmów lub wystąpieniu innych sytuacji, które spowodowałyby uszkodzenie próbki.
Przechowywanie
  • Próbki należy przechowywać w temperaturze otoczenia w suchym i dobrze wentylowanym miejscu. Należy je chronić przed światłem i zapachem, aby zapobiec ich zanieczyszczeniu, rozwojowi mikroorganizmów lub wystąpieniu innych sytuacji, które spowodowałyby uszkodzenie próbki.
  • Próbki, które mają zostać zbadane pod kątem zawartości wilgoci lub w przypadku których poziom wilgoci może wpłynąć na wyniki analizy, muszą zostać zapakowane w hermetyczne pojemniki zabezpieczające przed wilgocią wyposażone w zamknięcie nieprzepuszczające powietrza. Pojemnik należy wypełnić w całości, a następnie uszczelnić go, aby zapobiec wszelkim zmianom zawartości wilgoci.

Artykuły spożywcze, proszkowane (rozwiń listę )
Numer HS Opis


Zmiany
Wersja Data Zmiany
1.0 12.10.2012 Wersja pierwsza