contenteditable="true">
Towary
Definicja Niniejszą kartę można wykorzystać podczas pobierania próbek produktów mleczarskich, takich jak mleko, śmietana, serwatka oraz ich produkty, lody i inne podobne produkty.

W celu zapoznania się z informacjami dotyczącymi produktów w jednostkowych opakowaniach zob. kartę „Opakowania do sprzedaży detalicznej”.

W celu zapoznania się z informacjami dotyczącymi masła i tłuszczu mlecznego zob. karty „Masło i tłuszcz mleczny”.

W celu zapoznania się z informacjami dotyczącymi sera zob. kartę „Ser”.

W celu zapoznania się z informacjami dotyczącymi mleka w proszku luzem zob. kartę „Artykuły spożywcze, proszkowane”.

Produkty mleczarskie
Zalecana minimalna wielkość każdej pobieranej próbki
  • 0,5 l lub 0,5 kg
Mające zastosowanie normy (normy ISO oraz normy UE) oraz właściwe prawodawstwo
  • EN ISO 707 Mleko i przetwory mleczne -- Wytyczne do pobierania próbek

Należy także zapoznać się z treścią odpowiednich przepisów i wytycznych krajowych w zakresie pobierania próbek.


Wymagane wyposażenie
Zalecane narzędzie do pobierania próbek w zależności od stosowanej metody
  • Pompa próżniowa (L01-01).
  • Zgłębnik (L02-02).
  • Pipeta probiercza (L03-01).
  • Próbnik rurowo-tłokowy (L05-01).
  • Szufelka do pobierania próbek (S03-01).
  • Próbnik spiralny (S04-01).
  • Świder do lodu (E01-01).
  • Ręczny próbnik ze świdrem (E02-01).
  • Szpatułka ze stali nierdzewnej.
  • Narzędzia ogólne: nóż, łyżka wazowa itd.
Pojemniki, z jakich należy korzystać przy pobieraniu próbek
  • Torby z tworzywa sztucznego, różne rodzaje i rozmiary (P00).
  • Butelki z tworzywa sztucznego o szerokim otworze i pojemności 500–1000 ml (P03/P04), najlepiej nieprzezroczyste.
Środki bezpieczeństwa i ocena ryzyka Należy zapoznać się z treścią odpowiednich przepisów i wytycznych krajowych w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.

Środki ochrony indywidualnej:
  • W normalnych warunkach artykuły spożywcze nie stwarzają szczególnych zagrożeń dla zdrowia.
  • Należy zwracać uwagę na wszystkie etykiety bezpieczeństwa.
  • Należy nosić rękawice i obuwie ochronne.
  • Należy stosować jednorazowy fartuch i hełm ochronny lub ochraniacze słuchu (w razie potrzeby).
  • W trakcie pobierania próbek nie wolno jeść, pić ani palić tytoniu.
  • Przy pobieraniu próbek należy mieć na sobie czyste ubranie, aby ograniczyć do minimum ryzyko niezamierzonego zanieczyszczenia próbki. Aby uniknąć zanieczyszczenia, należy zawsze podejmować odpowiednie środki z zakresu higieny. Przed przystąpieniem do pobierania próbek należy umyć ręce.
  • Należy zapoznać się z treścią wszelkich instrukcji w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przedstawionych w ocenie ryzyka dla danego miejsca lub w dokumencie poświęconym zasadom bezpieczeństwa pracy, które zostały ustanowione w odniesieniu do miejsca pobierania próbek, i stosować się do zawartych w nich zaleceń.
  • Za „pracę na wysokości” uznaje się każdą formę aktywności zawodowej wiążącą się z narażeniem pracownika na ryzyko upadku z wysokości względem poziomu stabilnego podłoża. Należy ukończyć wymagane szkolenia i uzyskać odpowiednie środki ochrony. Drabiny, schody, platformy i poręcze muszą być utrzymywane w stanie zapewniającym ich bezpieczeństwo konstrukcyjne i powinny być regularnie kontrolowane przez odpowiednio wykwalifikowanych pracowników. Jeżeli w celu pobrania próbki funkcjonariusz musi wejść na górną powierzchnię cysterny, powinny mu asystować co najmniej dwie osoby wyposażone w odpowiednie środki ochrony indywidualnej.

Plan pobierania próbek
Rodzaj przesyłki Opis
Przesyłki przeznaczone do odprawy celnej Próbka zbiorcza składa się z odpowiedniej ilości próbek pierwotnych. Zazwyczaj przyjmuje się, że jedna pobrana próbka jest reprezentatywna dla wszystkich towarów objętych tym samym zgłoszeniem celnym.
Przesyłki w ramach WPR (refundacje wywozowe) Próbka zbiorcza składa się z odpowiedniej ilości próbek pierwotnych. Minimalna ilość próbek pierwotnych została określona poniżej. Jeżeli przesyłka składa się z towarów pochodzących z tej samej linii produkcyjnej (towary są oznaczone identycznym numerem partii), można pobrać mniejszą liczbę próbek.
Produkty mleczarskie, luzem w zbiornikach naziemnych lub cysternach Co najmniej jedna próbka zbiorcza: składająca się z próbek pierwotnych pobranych, stosując metodę doboru losowego lub systematycznego, pobranych w co najmniej trzech standardowych punktach (z góry, środka i dołu) zbiornika. Należy pamiętać o sprawdzeniu jednorodności partii – w przypadku wystąpienia wątpliwości w tej kwestii należy pobrać dodatkowe próbki pierwotne. W przypadku zbiorników zawierających różne produkty lub partie dopuszcza się możliwość pobrania większej liczby próbek zbiorczych.
Produkty mleczarskie, zamrożone Bezpośrednie pobieranie próbek z zamrożonego bloku produktów mleczarskich (takich jak lody i pozostałe lody jadalne, proszki itd.) jest niedozwolone! Do laboratorium należy przesłać cały blok lub opakowania do sprzedaży detalicznej.
Małe opakowania transportowe beczki, baryłki, skrzynie, puszki, torby i butelki Co najmniej jedna próbka zbiorcza: stosując metodę doboru losowego lub systematycznego należy pobrać z przesyłki odpowiednią liczbę próbek pierwotnych. W przypadku pojemników zawierających różne produkty lub pochodzących z różnych partii dopuszcza się możliwość utworzenia większej liczby próbek zbiorczych.
Przenoszone produkty mleczarskie Jedna próbka zbiorcza: składająca się z próbek pierwotnych pobranych na całej średnicy strumienia, przy czym odstępy czasu pomiędzy pobraniami należy ustalić w oparciu o prędkość przepływu.

Szczegółowe informacje
Procedura pobierania próbek Uwagi ogólne:
  • w przypadku gdy produkt jest przewożony luzem, ładunek należy traktować jako jednolitą całość – w takiej sytuacji próbki należy pobrać ze wszystkich części ładunku.
  • Reprezentatywne pobieranie próbek: próbka powinna być reprezentatywna dla całej przesyłki. Pobieranie próbek pierwotnych musi obejmować różne części partii lub też powinno być przeprowadzane przez cały okres trwania rozładunku. Aby uzyskać próbkę zbiorczą, należy dokładnie wymieszać próbki pierwotne. Należy upewnić się, że proces pobierania próbek nie wywarł wpływu na produkt, którego próbki pobrano.
  • Podczas pobierania próbek z jakiegokolwiek rodzaju zbiornika należy skonsultować się z odpowiednim laboratorium.
  • W celu uzyskania dodatkowych informacji należy zapoznać się z treścią norm ISO oraz obowiązujących przepisów WE.
Pobieranie próbek z (pionowych) zbiorników naziemnych:
  • W ramach procedury pobierania próbek ze zbiorników dopuszcza się możliwość pobrania próbki przekrojowej, próbki dwukierunkowej, próbki górnej, środkowej i dolnej lub próbek punktowych na uzgodnionych poziomach.
  • Próbki należy pobierać osobno z każdego zbiornika. Należy dołożyć wszelkich starań, aby zapewnić największy możliwy poziom jednorodności całego produktu. Zgodnie z normą EN ISO 707 mieszanie jest konieczne we wszystkich przypadkach z wyjątkiem, gdy próbki seryjne obejmujące wszystkie poziomy pobiera się podczas załadunku lub rozładunku. Mieszania można dokonać, np. za pomocą wytrząsania mechanicznego, mieszania za pomocą czystego sprężonego powietrza bez pienienia lub poprzez tłoczenie.
  • Do pobierania próbek można stosować zgłębniki. Próbnik opuszcza się przez właz zbiornika, dopóki nie osiągnie on pożądanego poziomu, otwiera się go i utrzymuje w tej pozycji do momentu napełnienia; następnie należy go wyciągnąć. Można skorzystać również z pompy próżniowej, jeżeli głębokość, na której ma zostać pobrana próbka, nie przekracza 4 m. Należy pobrać identyczną liczbę próbek punktowych z górnego, środkowego i dolnego poziomu. Próbnik wykorzystywany do poprzecznego pobierania próbek można również wykorzystać do pobierania próbek ze zbiorników. Próbki pierwotne z wszystkich punktów/poziomów pobierania próbek gromadzi się w naczyniu do mieszania, po czym po ich dokładnym wymieszaniu otrzymuje się próbkę zbiorczą.
Zbiorniki montowane na statkach morskich, poziome cysterny kolejowe oraz cysterny samochodowe napełniane od góry:
  • Próbkę zbiorczą można utworzyć z próbek pierwotnych pobranych z tego samego zbiornika lub – w przypadku zbiorników montowanych na statkach morskich – z wszystkich zbiorników zawierających tę samą substancję. Jeżeli konieczne jest pobranie próbki zbiorczej dla pojedynczego zbiornika, musi ona zawierać proporcjonalne części z każdej próbkowanej strefy. Jeżeli próbka zbiorcza jest sporządzana dla wielu zbiorników, musi składać się z próbek pobranych proporcjonalnie w odniesieniu do każdego zbiornika poddanego kontroli.
  • Z reguły całkowita przestrzeń przeznaczona do przewozu ładunków ciekłych, jaką dysponuje statek morski, jest podzielona na szereg niezależnych stref (zbiorniki, sekcje, przedziały itp.), które mogą mieć różne rozmiary. Procedury pobierania próbek i metody tworzenia próbek zbiorczych są takie same, jak w przypadku pionowych zbiorników naziemnych. Próbki pierwotne należy pobierać z każdej części danego zbiornika.
  • Cysterny kolejowe i samochody cysterny można traktować jako zbiorniki cylindryczne poziome. Techniki pobierania próbek i techniki tworzenia próbki zbiorczej są identyczne jak w przypadku pionowych zbiorników naziemnych. Zbiorniki paliwa małych samochodów odpowiadają jednej objętości.
  • Próbki należy pobierać po zakończeniu załadunku lub przed rozpoczęciem rozładunku. W ramach procedury pobierania próbek dla każdej komory ładunkowej dopuszcza się możliwość pobrania próbki przekrojowej, próbki dwukierunkowej, próbki górnej, środkowej i dolnej lub próbek punktowych na uzgodnionych poziomach.
Pobieranie próbek z małych pojemników transportowych:
  • Beczki, baryłki i puszki: pobierania próbek dokonuje się za pomocą odpowiedniego narzędzia pobierania próbek w zależności od lepkości produktu, np. pompy próżniowej (L01-01), zgłębnika (L02-01), pipety probierczej (L03-01), próbnika rurowo-tłokowego (L05-01), szufelki do pobierania próbek lub próbnika spiralnego(S04-01).
  • Należy dołożyć wszelkich starań, aby zapewnić największy możliwy poziom jednorodności produktu. Przed pobraniem próbki należy dobrze wymieszać zawartość pojemnika transportowego ręcznie bądź mechanicznie, a następnie pobrać próbkę z jej środkowej części. Z różnych jednostek należy pobrać próbki pierwotne równej wielkości i zgromadzić je w naczyniu do mieszania. Po dokładnym wymieszaniu próbek uzyskuje się próbkę zbiorczą.
  • W celu uzyskania próbki zbiorczej należy połączyć próbki z różnych pojemników. Gdy przesyłka składa się z kilku partii, preferowane jest rozwiązanie, w którym z każdej partii pobiera się osobne próbki.
  • Jeżeli próbki będą pobierane tylko z jednej beczki, baryłki lub puszki, opakowania zawierające próbki końcowe można napełnić bezpośrednio z próbnika.
  • W celu uzyskania szczegółowych informacji zob. karty: „Masło i tłuszcz mleczny” i „Artykuły spożywcze, płynne, o małej lepkości”.
Pobieranie próbek z opakowań do sprzedaży detalicznej:
  • z przesyłki należy wybrać odpowiednią liczbę jednostek stosując metodę doboru losowego lub systematycznego. W celu uzyskania dodatkowych informacji należy zapoznać się z treścią karty pobierania próbek „Opakowania do sprzedaży detalicznej”.
Formularz pobierania próbek
  • Należy wypełnić formularz pobierania próbek. Jedną kopię formularza należy dołączyć do próbek, natomiast drugą należy zachować do celów archiwizacyjnych.
Transport
  • Należy chronić próbki przed światłem i dopływem powietrza (wysychanie).
  • Należy chronić próbki przed źródłami zanieczyszczenia (zapachami, cieczami, innymi substancjami, rozwojem mikroorganizmów itd.).
  • Próbki należy utrzymywać schłodzone lub zamrożone i należy dopilnować szybkiego przeniesienia. Próbek nie należy ponownie zamrażać. Próbki należy transportować w chłodziarce lub zamrażarce. Należy utrzymywać łańcuch chłodniczy i – w ramach rozwiązania optymalnego – prowadzić rejestr działań podejmowanych w jego ramach.
  • Preferowany jest transport produktów zamrożonych w zamrażarce. Alternatywnym rozwiązaniem jest transport w chłodziarce. Należy dopilnować, aby próbki nie odtajały podczas transportu. Należy utrzymywać ciągłość łańcucha chłodniczego i prowadzić odpowiedni rejestr.
Przechowywanie
  • Należy chronić próbki przed światłem i dopływem powietrza (wysychanie).
  • Należy chronić próbki przed źródłami zanieczyszczenia (zapachami, cieczami, innymi substancjami, rozwojem mikroorganizmów itd.).
  • Próbki przechowuje się w chłodnej temperaturze, najlepiej pomiędzy 0 a 4 °C; w celu uzyskania szczegółowych informacji zob. norma EN ISO 707. Należy utrzymywać ciągłość łańcucha chłodniczego i prowadzić odpowiedni rejestr.
  • Zamrażać próbki w celu długoterminowego przechowywania, w przypadkach, gdy konieczne jest prowadzenie czynności na bieżąco.
  • Produkty zamrożone przechowuje się w zamrażarce. Należy utrzymywać ciągłość łańcucha chłodniczego i prowadzić odpowiedni rejestr.

Produkty mleczarskie (rozwiń listę )
Numer HS Opis


Zmiany
Wersja Data Zmiany
1.0 12.10.2012 Wersja pierwsza