contenteditable="true">
Komisja Europejska > Strona główna > Bazy danych > SAMANCTA

Nawigacja


SAMANCTA >

Inne języki >  
SAM-204

Wosk
Pobór próbek

Towary
Definicja Produkty woskowe o konsystencji past lub substancji stałych o dużej lepkości, takie jak wazelina, parafina, wosk mikrokrystaliczny, wosk pszczeli, bitumin.

Wosk
Zalecana minimalna wielkość każdej pobieranej próbki 0,25 kg
Mające zastosowanie normy (normy ISO oraz normy UE) oraz właściwe prawodawstwo
  • EN ISO 3170 Ciekłe przetwory naftowe — Ręczne pobieranie próbek.
  • EN ISO 3171 Ciekłe przetwory naftowe – Automatyczne pobieranie próbek z rurociągów.

Należy także zapoznać się z treścią odpowiednich przepisów i wytycznych krajowych w zakresie pobierania próbek.


Wymagane wyposażenie
Zalecane narzędzie do pobierania próbek w zależności od stosowanej metody
  • Próbnik rurowo-tłokowy (L05-01)
  • Próbnik spiralny (S04-01)
  • Wycinak wkręcany ręcznie (E02-01)
  • Łopatka (metalowa).
Pojemniki, z jakich należy korzystać przy pobieraniu próbek
  • Pojemniki metalowe (M01)
  • Butelki szklane (G01)
  • Polipropylenowe butelki z tworzyw sztucznych (P03 lub P04)
Środki bezpieczeństwa i ocena ryzyka Należy zapoznać się z treścią odpowiednich przepisów i wytycznych krajowych w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. Należy zapoznać się z treścią karty charakterystyki substancji lub postanowieniami Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych, o ile są dostępne.

  • Należy pamiętać o założeniu rękawic i okularów ochronnych.
  • Należy zwracać uwagę na znaki bezpieczeństwa.
  • Funkcjonariusze pobierający próbki powinni zapoznać się z treścią wszelkich instrukcji w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przedstawionych w ocenie ryzyka dla danego miejsca lub w dokumencie poświęconym zasadom bezpieczeństwa pracy, które zostały ustanowione w odniesieniu do miejsca pobierania próbek, i stosować się do przedstawionych w nich zaleceń.
  • Wosk może mieć postać (drobnego) proszku. Aby uniknąć wdychania drobnych cząsteczek pyłu, należy założyć odpowiednią maskę przeciwpyłową.
  • W warunkach normalnego użytkowania wosk nie stwarza szczególnych zagrożeń dla zdrowia, chyba że zostanie podgrzany. Woski, które zachowują postać stałą w temperaturze otoczenia, mogą być przewożone w warunkach podwyższonej temperatury (należy zachować ostrożność w przypadku, gdy temperatura osiągnie poziom 50–70 ºC), aby usprawnić proces ich załadunku lub rozładunku ze zbiorników. Jeżeli wrzący, rozpylony wosk dostanie się do błon śluzowych lub oczu, grozi to oparzeniami skóry i uszkodzeniem oczu.
  • Jeżeli gorący produkt wejdzie w kontakt ze skórą, należy zanurzyć odpowiednią powierzchnię w zimnej wodzie lub przemywać ją dużą ilością zimnej wody w celu rozproszenia ciepła. Następnie uszkodzoną tkankę należy opatrzyć przy pomocy waty lub gazy i natychmiast zgłosić się do lekarza.
  • Nie należy podejmować prób usunięcia gorącego produktu z powierzchni skóry ani zdjęcia ubrania, które przykleiło się do skóry wraz z produktem.
  • W przypadku spryskania wrzącym produktem należy natychmiast przemyć obficie opryskaną powierzchnię zimną wodą, aby złagodzić oparzenie, i natychmiast zgłosić się do lekarza.
  • Materiał łatwopalny niskiego ryzyka. Produkt może tworzyć łatwopalne mieszaniny i palić się wyłącznie w przypadku podgrzania powyżej temperatury zapłonu. Obecność niewielkich ilości bardziej lotnych węglowodorów może jednak zwiększyć to ryzyko.
  • Właściwości typowe: temperatura zapłonu > 200 ºC, temperatura wrzenia > 300 ºC.
W celu zapoznania się z informacjami na temat ogólnych środków bezpieczeństwa zob. EN ISO 3170.
  • Za „pracę na wysokości” uznaje się każdą formę aktywności zawodowej wiążącą się z narażeniem pracownika na ryzyko upadku z wysokości względem poziomu stabilnego podłoża. Należy ukończyć wymagane szkolenia i uzyskać odpowiednie środki ochrony.
  • Drabiny, schody, platformy i poręcze muszą być utrzymywane w stanie zapewniającym ich bezpieczeństwo konstrukcyjne i powinny być regularnie kontrolowane przez odpowiednio wykwalifikowanych pracowników.
  • Próbek nie należy pobierać podczas burzowej pogody, której towarzyszą wyładowania elektryczne lub opady gradu.
  • Cały sprzęt wykorzystywany przy pobieraniu próbek powinien być przewożony we właściwy sposób.
  • Przy przenoszeniu próbek funkcjonariusz powinien również korzystać z odpowiedniej torby lub pojemnika, tak aby jedna z jego rąk pozostała wolna.
  • Pojemniki na próbki powinny zostać wypełnione poniżej 90 % ich objętości.
  • Jeżeli w celu pobrania próbki funkcjonariusz musi wejść na górną powierzchnię zbiornika, powinny mu asystować co najmniej dwie osoby wyposażone w odpowiednie środki ochrony indywidualnej.
  • Próbki należy zawsze pobierać przy odpowiednim oświetleniu.
  • Wszelkie źródła światła lub latarki elektryczne powinny być iskrobezpieczne.

Plan pobierania próbek
Rodzaj przesyłki Opis
Produkt przewożony luzem w zbiorniku, pojeździe-cysternie, wagonie-cysternie, baryłkach, samochodach-cysternach – podgrzany Co najmniej jedna próbka zbiorcza: składająca się z próbek pierwotnych (co najmniej trzech), pobranych na przynajmniej trzech wysokościach: ok. 15 % od dna zbiornika, w połowie jego wysokości oraz ok. 15 % od górnej powierzchni produktu, w odniesieniu do każdej partii. Należy pamiętać o sprawdzeniu jednorodności partii — w przypadku wystąpienia wątpliwości w tej kwestii należy pobrać kilka próbek pierwotnych. W przypadku pojemników zawierających różne produkty lub pochodzących z różnych partii dopuszcza się możliwość utworzenia większej liczby próbek zbiorczych.

Produkt przewożony luzem w zbiorniku, pojeździe-cysternie, wagonie-cysternie, baryłkach, samochodach-cysternach – niepodgrzany (temperatura otoczenia) Co najmniej jedna próbka zbiorcza: jeżeli produkt ma konsystencję kremowej lub twardej pasty, należy pobrać co najmniej pięć próbek pierwotnych (jedną w środkowej części przesyłki oraz cztery w połowie odległości między środkową częścią przesyłki a jej wierzchołkami), w odniesieniu do każdej partii. Należy pamiętać o sprawdzeniu jednorodności partii — w przypadku wystąpienia wątpliwości w tej kwestii należy pobrać kilka próbek pierwotnych. W przypadku pojemników zawierających różne produkty lub pochodzących z różnych partii dopuszcza się możliwość utworzenia większej liczby próbek zbiorczych.

Beczki, skrzynie, małe pojemniki – podgrzane/niepodgrzane Co najmniej jedna próbka zbiorcza: z danej partii należy pobrać odpowiednią liczbę próbek pierwotnych (trzy lub więcej), stosując w pełni metodę doboru losowego. Należy pamiętać o sprawdzeniu jednorodności partii — w przypadku wystąpienia wątpliwości w tej kwestii należy pobrać kilka próbek pierwotnych. W przypadku pojemników zawierających różne produkty lub pochodzących z różnych partii dopuszcza się możliwość utworzenia większej liczby próbek zbiorczych.

Produkt przenoszony luzem przy pomocy przenośnika lub inna forma płynna produktu pobierana podczas napełniania lub opróżniania zbiornika Jedna próbka zbiorcza: składająca się z próbek pierwotnych pobranych z całej średnicy strumienia, w odstępach czasu ustalonych w oparciu o prędkość przepływu.

Szczegółowe informacje
Procedura pobierania próbek
  • Produkty przewożone luzem w stanie ciekłym w temperaturze otoczenia: przed przystąpieniem do pobierania próbek należy zaczerpnąć odpowiednią ilość produktu, która po zakończeniu odpowiednich czynności zostanie ponownie przelana do zbiornika, aby przygotować obwód i zawór do pobierania próbek. Jeżeli zbiornik nie był wykorzystywany przez długi czas, za dobrą praktykę uznaje się poddanie produktu recyrkulacji przed pobraniem próbek.
  • Produkty przewożone luzem w stanie stałym w temperaturze otoczenia: w miarę możliwości należy podgrzać produkt, aby doprowadzić go do stanu ciekłego, a następnie, po ujednoliceniu przesyłki, należy postępować zgodnie z instrukcjami przedstawionymi powyżej.

    Jeżeli podgrzanie produktu nie jest możliwe, a ma on konsystencję kremowej pasty, należy użyć wiertła lub miski na próbki w celu pobrania kilku próbek w różnych miejscach i na różnej głębokości masy produktu, aby zapewnić jak największą reprezentatywność próbki. Po pobraniu próbek z masy produktu w metalowym wiadrze należy przygotować próbkę złożoną poprzez energiczne wymieszanie pobranych próbek przy pomocy metalowej łopatki, a następnie należy zapakować próbki do metalowych puszek lub baryłek.

    Jeżeli produkt ma konsystencję twardej pasty, należy użyć wiertła w celu pobrania szeregu próbek w różnych miejscach i na różnej głębokości masy produktu, aby zapewnić jak największą reprezentatywność próbki. Po pobraniu próbek z masy w odpowiednim wiadrze należy przygotować próbkę złożoną poprzez skruszenie i wymieszanie wewnętrznej warstwy produktu przy pomocy metalowej łopatki, a następnie zapakować próbki do odpowiednich pojemników.
  • Podgrzane produkty w stanie ciekłym pobierane ze zbiornika, pojazdu-cysterny, wagonu-cysterny lub izolowanych podgrzewanych baryłek: próbkę należy pobrać przy pomocy izolowanych, podgrzewanych zaworów zainstalowanych na zewnętrznej części obudowy zbiornika lub, jeżeli nie zainstalowano takich zaworów, przy pomocy wyważonej butelki metalowej o szerokim otworze. Próbki należy pobrać na co najmniej trzech wysokościach: ok. 15 % od dna zbiornika, w połowie jego wysokości oraz ok. 15 % od górnej powierzchni produktu. Po pobraniu próbek na różnych wysokościach należy szybko sporządzić próbkę zbiorczą w odpowiednim wiadrze, mieszając energicznie pobrane próbki, a następnie zapakować je do odpowiednich pojemników.
  • W przypadku produktów przenoszonych przy pomocy przenośnika lub innych płynnych produktów pobieranych w trakcie napełniania lub opróżniania podgrzewanego zbiornika, pojazdu-cysterny lub wagonu-cysterny próbkę można pobrać, instalując urządzenie składające się z podgrzewanego zaworu pobierającego produkt mniej więcej ze środkowej części rury do przepływu wstecznego w rurze wykorzystywanej do napełniania/opróżniania zbiornika. W trakcie przenoszenia produktu należy pobrać szereg jego próbek w regularnych odstępach czasu. Po pobraniu próbek w odpowiednim metalowym wiadrze należy szybko sporządzić próbkę złożoną, mieszając energicznie pobrane próbki, a następnie zapakować je do odpowiednich pojemników.
  • Należy upewnić się, że proces pobierania próbek nie wywarł wpływu na produkt, którego próbki pobrano. NIE wolno ponownie podgrzewać próbek, ponieważ może to wpłynąć na ich właściwości, doprowadzając do uwolnienia cząsteczek lotnych lub zmiany cech fizycznych/chemicznych wskutek przegrzania.
Formularz pobrania próbek
  • Należy wypełnić formularz pobrania próbek. Jedną kopię formularza należy dołączyć do próbek, natomiast drugą należy zachować do celów archiwizacyjnych.
Transport
  • W temperaturze otoczenia. W razie potrzeby produkt należy utrzymywać w postaci schłodzonej, zgodnie z informacjami zawartymi na etykiecie (kazeina, dekstryny, skrobie modyfikowane itp.).
Przechowywanie
  • W temperaturze otoczenia. W razie potrzeby produkt należy utrzymywać w postaci schłodzonej, zgodnie z informacjami zawartymi na etykiecie (kazeina, dekstryny, skrobie modyfikowane itp.). W przypadku schłodzenia do celów przechowywania należy regularnie monitorować i zapisywać poziom temperatury przechowywania.


Wosk (rozwiń listę)
Numer HS Opis


Zmiany
Wersja Data Zmiany
1.0 12.10.2012 Wersja pierwsza