Komisja Europejska > Strona główna > Bazy danych > SAMANCTA

Nawigacja


SAMANCTA >

Inne języki >  
SAM-112

Ziarno i nasiona, luzem
Pobór próbek

Towary
Definicja

(list of HS codes covered by this card)		 Produkty ziarniste, sypkie; zboża, nasiona; produkty spożywcze; karma dla zwierząt itp.

Nasiona i owoce oleiste oraz wszelkiego rodzaju produkty w granulkach.

W celu zapoznania się z informacjami na temat produktów w postaci proszku zob. karta “Artykuły spożywcze, proszkowane”.

W celu zapoznania się z informacjami na temat produktów w opakowaniach jednostkowych zob. karta ”Opakowania do sprzedaży detalicznej i artykuły gotowe”.

Ziarno i nasiona, luzem
Zalecana minimalna wielkość każdej pobieranej próbki
  • Próbki pierwotne powinny być proporcjonalne do ilości produktu, którego próbki się pobiera, ale ich masa nie powinna przekraczać 1 kg.
  • Próbki końcowe powinny ważyć 500 g (1 kg w celu ustalenia jakości pszenicy).
Mające zastosowanie normy (normy ISO oraz normy UE) oraz właściwe prawodawstwo
  • ISO 542 Nasiona oleiste – Pobieranie próbek.
  • ISO 948 Przyprawy. Pobieranie próbek.
  • ISO 24333 Ziarno zbóż i przetwory zbożowe – Pobieranie próbek.
  • ISO 10725 Plany badania i procedury kontroli wyrywkowej materiałów bezkształtnych.
  • ISO 11648-1 Statystyczne aspekty pobierania próbek materiałów bezkształtnych – Część 1. Zasady ogólne.
  • ISO 11648-2 Statystyczne aspekty pobierania próbek materiałów bezkształtnych – Część 2. Pobieranie próbek w postaci cząstek stałych.
  • Rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 ustanawiające metody pobierania próbek i dokonywania analiz do celów urzędowej kontroli pasz.
  • Rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności celne przywozowe w sektorze zbóż).
Należy także zapoznać się z treścią odpowiednich przepisów i wytycznych krajowych w zakresie pobierania próbek.

Należy także zapoznać się z treścią odpowiednich przepisów i wytycznych krajowych w zakresie pobierania próbek.


Wymagane wyposażenie
Zalecane narzędzie do pobierania próbek w zależności od stosowanej metody
  • Szufle, czerpaki z rączką (S03-01)
  • Sonda otwarta (typu „pelikan”).
  • Sonda otwarta podzielona na sekcje (S02-01).
  • Zamknięta sonda o kształcie cylindrycznym z dziurami, służąca do pobierania próbek towarów przewożonych luzem (S01-01).
  • Próbobierz Nobbe’go, w postaci pojedynczej rury o zakończeniu w kształcie stożka, średnicy 10 mm i owalnym otworze wzdłuż powierzchni bocznej.
Wyposażenie do dzielenia próbek:
  • urządzenie do dzielenia na ćwiartki (metoda ćwiartkowania);
  • rotacyjny stożkowy dzielnik próbki (rozdzielacz Boernera);
  • żeberkowy dzielnik próbek.
Pojemniki, z jakich należy korzystać przy pobieraniu próbek Pojemniki muszą być wykonane z materiału odpowiedniego do konserwacji żywności, a ich pojemność powinna wynosić co najmniej 2,0 kg.
  • Torby z tworzywa sztucznego, o różnych rozmiarach, z nadrukowaną wcześniej etykietą lub bez takiej etykiety (P00).
  • Butelki z tworzyw sztucznych, o różnych rozmiarach (P01, P03, P04)
Środki bezpieczeństwa i ocena ryzyka Należy zapoznać się z treścią odpowiednich przepisów i wytycznych krajowych w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.

  • Przy przenoszeniu ziarna luzem należy upewnić się, że funkcjonariusze noszą odpowiednie indywidualne środki ochrony dróg oddechowych, ponieważ narażenie na obecność pyłu w powietrzu może wywołać astmę, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie błon śluzowych nosa oraz zapalenie spojówki, przy czym wszystkie te schorzenia mogą przybrać postać przewlekłą.
  • Przy przenoszeniu ziarna luzem funkcjonariusze powinni pełnić obowiązki na zasadzie rotacji, utrzymując narażenie na oddziaływanie pyłu na najniższym możliwym poziomie. Kierownicy muszą prowadzić odpowiedni rejestr, aby móc wykazać, jak długo dany funkcjonariusz przebywał w określonym miejscu.
  • Produkty pochodzenia roślinnego mogą mieć postać pylistą lub być zanieczyszczone substancjami wywierającymi szkodliwy wpływ na zdrowie człowieka. Należy nosić właściwą odzież zatwierdzoną do użytku zgodnie z odpowiednimi przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym: rękawice; osłonę na twarz lub indywidualne środki ochrony dróg oddechowych; specjalne okulary lub gogle; hełm ochronny; oraz obuwie robocze.
  • W miarę możliwości przed rozpoczęciem rozładunku/pobierania próbek należy przeprowadzić wstępne oględziny ładunku pod kątem występowania oznak świadczących o obecności owadów lub szkodników bądź śladów grzybów lub pleśni. W razie konieczności powinno się powziąć dodatkowe środki zapobiegawcze, aby nie dopuścić do niezamierzonego wdychania pyłu lub zarodników.
  • Nieprawidłowo przechowywane produkty mogą charakteryzować się ogólnie wysokim poziomem stężenia mikotoksyn lub wysokim poziomem stężenia mikotoksyn w konkretnych miejscach.
  • Towary przechowywane w warunkach otwartych mogą przyciągnąć szczury, co z kolei może wiązać się z ryzykiem zarażenia się chorobą Weila.

Plany pobierania próbek przesyłek przewożonych luzem
Rodzaj przesyłki Plan pobierania próbek
Worki, baryłki Jedna próbka zbiorcza: pobierana metodą doboru losowego z różnych części przesyłki.

Aby zapoznać się z przepisami dotyczącymi kontroli pasz, zob. rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 ustanawiające metody pobierania próbek i dokonywania analiz do celów urzędowej kontroli pasz.
Towary przewożone luzem przenoszone przy pomocy przenośnika lub przesypywane produkty ziarniste innego rodzaju Jedna próbka zbiorcza: składająca się z próbek pierwotnych pobranych z całej średnicy strumienia, przy czym odstępy czasu pomiędzy pobraniami należy ustalić w oparciu o prędkość przepływu. Aby uzyskać dodatkowe informacje, zob. część ogólna dotycząca metod pobierania próbek, rozdział 2.3
Towary przewożone luzem <15 ton w wagonach kolejowych, zbiornikach lub kontenerach Jedna próbka zbiorcza: składająca się z próbek pierwotnych pobieranych w regularnych odstępach czasu w miarę przenoszenia przesyłki (zob. przenoszenie materiałów bezkształtnych) lub z próbek pobranych w co najmniej pięciu standardowych punktach. Aby uzyskać dodatkowe informacje, zob. część ogólna dotycząca metod pobierania próbek, rozdział 2.2

Aby zapoznać się z przepisami dotyczącymi kontroli pasz, zob. rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 ustanawiające metody pobierania próbek i dokonywania analiz do celów urzędowej kontroli pasz.
Towary przewożone luzem >15 ton, ale <30 ton w wagonach kolejowych, zbiornikach lub kontenerach Jedna próbka zbiorcza: składająca się z próbek pierwotnych pobieranych w regularnych odstępach czasu w miarę przenoszenia przesyłki (zob. przenoszenie materiałów bezkształtnych) lub z próbek pobranych w co najmniej ośmiu standardowych punktach (aby uzyskać dodatkowe informacje, zob. część ogólna dotycząca metod pobierania próbek, rozdział 2.2

Aby zapoznać się z przepisami dotyczącymi kontroli pasz, zob. rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 ustanawiające metody pobierania próbek i dokonywania analiz do celów urzędowej kontroli pasz.
Towary przewożone luzem >30 ton, ale <50 ton w wagonach kolejowych, zbiornikach lub kontenerach Jedna próbka zbiorcza: składająca się z próbek pierwotnych pobieranych w regularnych odstępach czasu w miarę przenoszenia przesyłki (zob. przenoszenie materiałów bezkształtnych) lub z próbek pobranych w co najmniej jedenastu standardowych punktach (aby uzyskać dodatkowe informacje, zob. część ogólna dotycząca metod pobierania próbek, rozdział 2.2

Aby zapoznać się z przepisami dotyczącymi kontroli pasz, zob. rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 ustanawiające metody pobierania próbek i dokonywania analiz do celów urzędowej kontroli pasz.
Towary przewożone luzem <500 ton w silosach Jedna próbka zbiorcza: składająca się z próbek pierwotnych pobieranych w regularnych odstępach czasu w miarę rozładowywania przesyłki (zob. przenoszenie materiałów bezkształtnych) lub jej przenoszenia do innego silosu.

Aby zapoznać się z przepisami dotyczącymi kontroli pasz, zob. rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 ustanawiające metody pobierania próbek i dokonywania analiz do celów urzędowej kontroli pasz.
Towary przewożone luzem na statku >500 ton w ładowniach Jedna próbka zbiorcza: składająca się z próbek pierwotnych pobieranych w regularnych odstępach czasu w miarę rozładowywania przesyłki (zob. przenoszenie materiałów bezkształtnych) lub z próbek pobranych w co najmniej pięciu standardowych punktach (jedna próbka pobrana ze środkowej części przesyłki oraz cztery próbki pobrane w połowie odległości między środkową częścią przesyłki a jej wierzchołkami).
Towary przewożone luzem na statku >500 ton w różnych ładowniach Jedna próbka zbiorcza z każdej ładowni: składająca się z próbek pierwotnych pobieranych w regularnych odstępach czasu w miarę rozładowywania przesyłki (zob. przenoszenie materiałów bezkształtnych) lub z próbek pobranych w co najmniej pięciu standardowych punktach. Aby uzyskać dodatkowe informacje, zob. część ogólna dotycząca metod pobierania próbek, rozdział 2.2

Aby zapoznać się z przepisami dotyczącymi kontroli pasz, zob. rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 ustanawiające metody pobierania próbek i dokonywania analiz do celów urzędowej kontroli pasz.

Szczegółowe informacje
Procedura pobierania próbek
  • W przypadku gdy produkt jest przewożony luzem, ładunek należy traktować jako jednolitą całość – w takiej sytuacji próbki należy pobrać ze wszystkich części ładunku.
  • Reprezentatywne pobieranie próbek: Próbka powinna być reprezentatywna dla całej przesyłki. Pobieranie próbek pierwotnych musi obejmować różne części partii lub też powinno być przeprowadzane przez cały okres trwania rozładunku. Zaleca się, aby minimalna wielkość każdej próbki pierwotnej wynosiła 1 kg. Aby uzyskać próbkę zbiorczą, należy dokładnie wymieszać próbki pierwotne. Należy upewnić się, że proces pobierania próbek nie wywarł wpływu na produkt, którego próbki pobrano. Należy unikać obecności przy przeprowadzaniu działań (takich jak wietrzenie lub przesiewanie), które mogą zostać podjęte w celu zmniejszenia ilości pyłu lub innych składników (otręby itp.).
  • Pobieranie próbek: W zależności od sposobu przewożenia lub rozładunku produktów ziarnistych stosuje się różne metody pobierania próbek.
  • Towar luzem
    Uwaga: w przypadku ziarna przewożonego luzem zaleca się, aby minimalna wielkość każdej pobieranej próbki pierwotnej wynosiła 1 kg.
    • Sondy poziome: Sondy należy wprowadzić do ładunku z otworem skierowanym w kierunku jego dołu, następnie obrócić je o 180º i powoli wyciągnąć w celu pobrania jednolitej próbki z całego przekroju ładunku. W przypadku każdej partii próbkę należy pobrać na trzech wysokościach (górna, środkowa i dolna część) oraz w różnych punktach w celu zapewnienia reprezentatywności próbki zbiorczej.
    • Sondy pionowe: Sondy pionowe należy wprowadzać do ładunku z zamkniętą(-ymi) komorą(-ami) do pobierania próbek. Po wprowadzeniu sondy na odpowiednią głębokość należy otworzyć komory i przekręcić sondę tak, aby zapewnić ich wypełnienie. Następnie należy zamknąć komory i wyciągnąć sondę. W przypadku każdej partii próbkę należy pobrać w różnych punktach na powierzchni i na różnych głębokościach, aby zapewnić reprezentatywność próbki zbiorczej.
    • Sondy mechaniczne: Na niektórych obszarach przedsiębiorca może zastosować w pełni zautomatyzowane sondy próżniowe. Próbki pierwotne pobrane przy pomocy tej metody również mogą zostać uznane za dopuszczalne pod warunkiem przeprowadzenia kontroli służących sprawdzeniu, czy działają one w prawidłowy sposób.
    • Pobieranie próbek przenoszonych produktów ziarnistych: Jeżeli produkty ziarniste są przenoszone mechaniczne przy pomocy przenośników lub innych urządzeń, mogą przy tym być dostępne zawory rozdzielcze lub zsuwnie, które umożliwiają pobieranie próbek ze strumienia w regularnych odstępach czasu. W przypadku braku takich urządzeń, ze względów na kwestie bezpieczeństwa i higieny pracy, konieczne może okazać się wstrzymanie przepływu strumienia – w takiej sytuacji do pobrania próbek z przenośnika należy użyć szufli lub czerpaka. W niektórych przypadkach próbki można pobrać za pomocą urządzenia próbkującego typu „pelikan”, umieszczając je w strumieniu przepływających produktów ziarnistych w regularnych odstępach czasu. W każdym przypadku próbki należy pobierać przez cały okres przepływu partii przez punkt pobierania, aby zapewnić reprezentatywność próbki zbiorczej.
  • Worki/baryłki:
    • Próbki pierwotne należy pobrać (każdorazowo poprzez włożenie sondy do worka) metodą doboru losowego z co najmniej dwóch worków, w co najmniej trzech standardowych punktach (jedna próbka pobrana z górnej, jedna ze środkowej i jedna z dolnej części przesyłki). Próbka zbiorcza powinna stanowić połączenie wszystkich pobranych próbek.
  • Podział próbki: Wielkość próbki zbiorczej może przekraczać 100 kg. Dlatego też w celu uzyskania próbek końcowych należy ją zmniejszyć. Dodatkowe informacje w tym zakresie można uzyskać w sekcji poświęconej systemowi podziału próbek.
    • Metoda ćwiartkowania: Próbkę zbiorczą należy rozsypać na równej i czystej powierzchni i rozprowadzić ją do momentu uzyskania warstwy o jednolitej grubości (ok. 10 cm); następnie należy ją podzielić na cztery części, korzystając z dzielnika (ramki lub narzędzia składającego się z czterech desek ustawionych pod kątem prostym, które można przesuwać przez warstwę produktu). Dwie przeciwległe ćwiartki należy usunąć (upewniając się każdorazowo, że usunięto również cały pył oraz wszelkie drobne cząsteczki). Proces ten należy powtarzać do momentu, w którym wielkość pozostałych ćwiartek zostanie uznana za odpowiednią do sporządzenia próbek końcowych. Próbki końcowe powinny zawierać również wszelkie pozostałe cząsteczki pyłu lub drobne cząsteczki.
    • Dzielniki mechaniczne: W miarę możliwości należy korzystać z rozdzielacza Boernera lub dzielnika wielokomorowego (typu Riffle’a). Podobnie jak w przypadku ćwiartkowania, próbka zbiorcza powinna być zmniejszana do momentu, w którym jej wielkości zostanie uznana za odpowiednią do sporządzenia próbek końcowych.
  • Pakowanie próbek: Próbki końcowe powinny być próbkami o masie co najmniej 0,5 kg (lub 1 kg w celu ustalenia jakości) każda i powinny zostać uszczelnione, aby zapobiec jakiejkolwiek utracie wilgoci.
  • W celu uzyskania dodatkowych informacji należy zapoznać się z treścią norm ISO oraz obowiązujących rozporządzeń UE.
Formularz pobrania próbek
  • Należy wypełnić formularz pobrania próbek. Jedną kopię formularza należy dołączyć do próbek, natomiast drugą należy zachować do celów archiwizacyjnych.
Transport
  • Próbki powinny być przechowywane w temperaturze pokojowej w suchym i dobrze wentylowanym miejscu. Należy je chronić przed światłem i zapachem, aby zapobiec ich zanieczyszczeniu, rozwojowi mikroorganizmów lub wystąpieniu innych sytuacji, które spowodowałyby uszkodzenie próbki.
Przechowywanie
  • Próbki należy przechowywać w temperaturze pokojowej w suchym i dobrze wentylowanym miejscu. Należy je chronić przed światłem i zapachem, aby zapobiec ich zanieczyszczeniu, rozwojowi mikroorganizmów lub wystąpieniu innych sytuacji, które spowodowałyby uszkodzenie próbki.
  • Próbki, które mają zostać zbadane pod kątem zawartości wilgoci lub w przypadku których zawartość wilgoci może wpłynąć na wyniki analizy, muszą zostać zapakowane w hermetyczne pojemniki zabezpieczające przed wilgocią wyposażone w zamknięcie nieprzepuszczające powietrza. Pojemnik należy wypełnić w całości, a następnie uszczelnić go, aby zapobiec wszelkim zmianom zawartości wilgoci.

Ziarno i nasiona, luzem (rozwiń listę )
Numer HS Opis


Zmiany
Wersja Data Zmiany
1.0 12.10.2012 Wersja pierwsza
1.1 30.01.2020 Zmiana karty tytułowej; zmiany w tekście i na liście numerów HS